İki Yaş Sendromu | Hassas Anne



İki yaş Sendromu biz annelerin kabusu. Sizinle pıtır pıtır her yere gelen, mutlu mesut sizinle zaman geçiren, bakımı da biraz olsun kolaylaşmış tatlı bebeğiniz bir anda gözünüzün önünde minik bir ergene dönüşür ve elinizden hiçbirşey gelmez. Amerika’da buna ‘terrible twos’ derler yani korkunç ikiler. O kadar da kötü bir isim takmaya gerek yok bence sonuçta geçip giden bir dönem. 2 yaş civarı çocuklar yersiz öfke nöbetleri yaşamaya başlarlar ve belirgin bir huysuzluk ve aksilik olur tavırlarında. Buna iki yaş sendromu diyoruz. Amerika’da erken çocuk gelişimi derslerinde en çok bahsedilen konulardan biriydi bu. Hem o derslerde hem de üç çocuğumun 2 yaş dönemlerinde bu konuda çok şey öğrendim.
Alper oğlum Maşallah diyeyim olabilecek en uslu çocuktu. 2,5 aylıkken 12 saat kalkmadan gece uykusuna geçti. Hiç sorunsuz kilolarla anne sütünü severek içti. Ek gıdaya sorunsuz geçti. 22 aylıkken bir gün “Alper kaka yaptı” dedi ve bezi bıraktık. Neredeyse ilk 2,5 ayda gece acıktığı zaman dışında ağladığını duymadık diyebilirim. Hep yaşıtlarının çok ilerisinde oldu, hep yüzü güldü. Hatta o 21 aylıkken ikiz kız kardeşleri doğduğunda biz bebeklerin ağladığını anlayıp şaşırdık diyebilirim. Bu arada ikiz kızlarımın ikisi de 3 ay boyunca kolikti yani bebeklerin ağladığını öğrenmekle kalmadık, çıldırmaya ramak kaldı.

Bu melek çocuk 2 yaş civarında bir günde içinde istediği olmayınca kendini yerlere atan minik bir ergene dönüşünce eşimle yaşadığımız şoku anlayabilirsiniz. Elindeki ayıyı duvara dayar ve “Bu burada dursun” diye ağlardı, hem de yarım saat boyunca. Ne yapabilirsiniz ki bu durumda? Elimize çekiç ve çivi alıp ayıyı duvara çakacak halimiz yoktu. İlk şoku atlatınca neler yapabileceğimizi düşünmeye başladık psikolog olan eşimle. Öncelikle bunun aynı kolik gibi 2-3 ay sürecek bir dönem olduğunu ve aynı kolik gibi bir günde biteceğini anımsayıp kendimizi teselli etmeye çalıştık. Sonra da bu dönemi nasıl daha rahat atlatabileceğimizi düşünmeye başladık. En zorda kaldığımız zamanlar Alper’in istediği birşey olmadığında AVMlerde kendini yere atıp tepinmeye başladığı zamanlardı. Hassas bir anne olarak tertemiz baktığım kuzumun leş gibi yerlerde süründüğüne mi yanayım? Beceriksiz bir anne gibi mi göründüğüme mi yanayım? Yoksa bu tepinmeler yüzünden hiçbir işimi yetiştiremediğime mi yanayım? Bir de şöyle ekstra bir problem vardı bizde. Alper 2 yaşındayken 4 yaşında gibi görünen 103 cm boyunda yaşıtlarından çok uzun bir çocuktu, eşim ve ben çok uzun boylu olduğumuz için. Yani yabancılar yerde tepinen 3-4 yaşında bir çocuk görüyorlardı oğlumu gördüklerinde. Devamlı açıklama yapıyordum “teyzeciğim yok o 4 değil daha yeni 2 oldu” diye.

Çocuğunuzun 2 yaş sendromunu nasıl en az zararla atlatabilirsiniz?

 Öncelikle çocuğunuzun davranışlarında mantık aramayı bırakın çünkü ne kadar ararsanız arayın, bulamayacaksınız! Şu anda çocuğunuz duygularıyla davranıyor, mantığıyla değil. Sakin olun ve her bir öfke nöbetinin nasıl patlak verdiğini anlamaya çalışın. Bu bir sonrakini önlemenize yardım edecektir.

 Dışarı çıkmadan önce ona neler yaşayacağınızı ayrıntılarıyla anlatın ve beraber nasıl davranacağınıza karar verin. Mesela “Bugün İstinye park’a gideceğiz. Biraz dolaşacağız, sana da oyuncakçıdan ufak bir araba alırız sen onunla oynarken ben işlerimi halledeceğim. Eğer başka bir şey için kendini yerlere atıp beni üzersen hemen oradan ayrılacağız ve uzun bir süre oraya tekrar gitmeyeceğiz” gibi. Çocuklar neler olacağını bildikleri zaman kendilerini güvende hissediyorlar.

 Onun uykusuz ve aç olmamasına dikkat edin. Bu çocuklarda ve bebeklerde her zaman dikkat etmeniz gereken bir şey zaten ama özellikle 2 yaş sendromunda aç ve uykusuz olduklarında davranışları çok değişiyor. Yanınıza onu oyalayabilecek sağlıklı atıştırmalıklar alın. Kesilmiş havuç, meyva veya salatalık, evde yapılmış pohaça veya minik kavanozlarda ev yapımı çorba. Ben 3-4 yaşına kadar çocuklarıma dışarda pek yemek yedirmedim. Her zaman yanımda sağlıklı kıymalı sebze yemeğim olurdu. Minik kavanozunu çıkarır verirdim onlara. Sonra da bir kavanoz ev yapımı yoğurtla tamamlardık öğünü. Şimdi de dışarda sadece güvenilir bulduğumuz yerlerden iyi pişmiş köfte ve pilav yediririz onlara. Yanında da ayran. Hiçbir zaman fast-food yemediler. Dışarı çıkma saatlerimizi de uykularına göre ayarlardım. Alper bebek arabasında güzel uyurdu. Uyurken de ben gezerdim rahat rahat. Hayatınızı onların düzenine uydurunca sizi daha az üzerek büyüyorlar inanın. Alper uykusunu alsın diye eve az kala uyuya kalan Alper ile arabada onun uyanmasını beklediğim çok olmuştur.

 Şekerli ve paketlenmiş ürünler hiç yemediler küçükken. Şekerin, özellikle de paketlenmiş ürünlerin içindeki katkı maddelerinin çocukları çok kötü etkilediğini düşünüyorum. Onlara ağır geliyor bence o maddeler ve vücutları kaldıramıyor. Şeker, abur-cubur yiyen ve sonra yerinde duramayan çocuklara çok rastlıyorum. Siz de vermeyin bu ürünleri. Şekeri meyvadan ve sizin evde yaptığınız sütlü tatlılardan alsınlar sadece.

 Çocukların aşırı tepkilerini ve öfke nöbetlerini biraz görmezden gelin. Salonda nedensiz yere deli gibi ağlıyorsa bırakın onu orada mutfağa geçin, çıkarken de “sakinleşince yanıma gelirsin canım” deyin. Bazen sadece ilgi çekmek için yapıyorlar ve sizi deniyorlar. Oyuncak dükkanında istediği oyuncağı almadığımda kendini yerlere atmaya hazırlanan oğluma: “ben gidiyorum sen istersen gel istersen kal” derdim ve dışarı yürümeye başlardım ama tabii gözüm ondaydı. Genellikle biraz sonra gelirdi. Tabii hiçbir zaman yanlız bırakmayın ve güvende olduğundan emin olun.

 Çocuklarla ilgili her sorunda olduğu gibi bunda da kararlı olmanız ve geri adım atmamanız anahtar nokta. Çocuğunuza “oyuncakçıda olay çıkartırsan hemen eve gideceğiz” deyip olay çıkarttığında ona istediği oyuncağı alıp gezmeye devam ederseniz çocuk şunu öğrenir; ‘yeterince ağlarsam ve annemi rahatsız edersem, istediğimi elde ederim.’ Bu dersi öğrenirse unutması çok zor olur. Bu nedenle hata yapmayın. Bir tehdit savurduysanız onu yerine getirin ki bir sonraki tehditinizin hükmü olsun.

 Çocuğunuza iyi davrandığı zamanlarda ona çok sevgi göstererek ve istediklerini yaparak onu ödüllendirin. Kötü davrandığı zamanlarda ise istediklerini yapmayın. Ağlayınca istediği olmasın, davranması gerektiği gibi davranınca istediği olsun. Mesela ağlıyor birşey için, o şeyi kesinlikle yapmayın. Biraz sonra sıkılıp sustuğu zaman “sakinleştin mi tamam hadi o zaman şimdi …yı yapalım” deyin. Çocuklar hemen öğrenirler ne yapınca ne olduğunu merak etmeyin.

 Ağlamaya ve bağırmaya başladığında duymuyormuş gibi yapın. Dikkatini başka tarafa çekmeye çalışın. Mesela “aa bak şu binayı görmüş müydün? Yoksa o balkonda renkli bir kuş mu var?” veya “sanki şu tarafta bir palyaço gördüm hadi oraya doğru gidip bakalım” Gerisi sizin yaratıcılığınıza kalmış. Komik duruma düştüğünüzü düşünebilirsiniz ama inanın yerde debelenen bir çocuğun tepesinde durmaktan daha iyidir. Dikkatini başka yöne çekmeyi ilerleyen yaşlarda da başarıyla kullanabilirsiniz.

 Çocuğunuzla her konuda kavga etmeyin. Sadece önemli konularda kızın, mesela vurmak, kötü laf söylemek, kendini tehlikeye atmak gibi durumlara saklayın öfkenizi. Herşeye hayır demeyin. O zaman hayır kelimesi onlar için önemini yitiriyor. Negatif değil pozitif olsun konuşmalarınız. Eleştirileriniz davranışa olsun, çocuklarınızın kişiliğine değil. Mesela “Aptalsın sen nasıl olur da kardeşine vurursun” yerine “ kardeşine vurmak güzel bir davranış değildi ve kabul edilemez” deyin. Sakin olun ve çocuğunuzla iktidar savaşına girmeyin. Ona karşı agresif davranışlarınız olursa bu sadece çocuğunuzu daha da kızdıracak ve olayın boyutunu arttıracaktır.

 En önemlisi de, unutmayın bu dönem geçici. Genellikle 2-3 ay içinde o tatlı kuzunuz geri gelecek ve bu öfke nöbetleri bitecek. Böyle dönemler değişik yaşlarda olacak, önemli olan sizin burada saydığım doğru davranışları kararlı ve sakin bir şekilde uygulamanız. Kolay gelsin.

 

Not: Lütfen doktorunuzu dinleyin. Benim tavsiyelerim sadece benim tecrübelerim ve kişisel araştırmalarımdır. Teşhis ve tedavi niteliği taşımaz ve doktorunuzun tavsiyesinin yerini tutmaz. Sevgiler

Share Button
35 yanıt var
  1. Evet benimde 2 yaşında erkek İKİZLERİM var..Tek başıma bakıyorum ve inanın doğdukları andan itibaren her bakımları çok zordu.. Aylarca süren kolik sancılı gazlar , uyku problemleri, ek gıda yememe, hiperaktiflik v.s…. Şimdi de başımıza bu 2 yaş sendromu çıktı.. Artık gücüm tükendi sanırım… Dayanamıyorum… Sürekli birbirlerine zarar veriyorlar.. Ne konuşmadan ne cezalandırmadan anlamıyorlar… Kendimi çok çaresiz hissediyorum :(

    • Kolay gelsin Bahar ikizler zor büyüor anenyi tüketiyor ama inan 3 yaş civarı işin çok kolaylaşacak bir de kreşe verirsin zamanlarınız çok daha mutlu geçecek. Canım ne olur kendini kötü hissetme. İnan düzelecek. Bana yaz rahatla arada sırada dertleşelim hassasanne@yahoo.com adresime yazabilirsin sevgiler Ece

  2. çokk tşk.ederim Ece hanım sizinle iyi ki tanışmışız…Gerçekten çoğu konuda bizi çok bilgilendiriyorsunuz, emeğinize sağlık… Eylül ayında çocuklarım tam 2 yaşına girecekler ve benim artık işbaşı yapmam gerekiyor..:( Çalıştığım hastanenin kreyşine götüreceğim ama bu konuda da hala çok endişeliyim…

  3. Ece Hanım merhaba,oğlum 20 aylık ve sanırım 2 yaş sendromunu bizde yaşıyoruz, ısırıyor bize vuruyor, ben bu durumu yönetebiliyorum ama babası cok sabırsız davranıyor, bunu nasıl aşabiliriz babayla?

    • Babasına yazımı okutun ve sabırsızlık yaparsa ona da sabırsızlığı öğreteceğiniz anlatın. Bizden ne görürlerse onu öğreniyorlar unutmasın. Sabırsız ve kolay sinirlenen bir çocuk istemiyorsak onlara bu halimizi göstermeyeceğiz. sevgiler

  4. Ece hanim Merhaba yazinizi zevkle okudum. Suan benim kızım 14 aylık ve anlattiklarinizin bize uyuyor. Ayrica suan tatildediy ve mekan degisiminden dolayi dahada berbat haldeyiz nerede benim eski kuzum nerede şimdiki irmak :) ) bu aylardada 2yas sendromu olabilir mi?? Zaten benim ki akranlarina göre çok daha bilinçli bir çocuk oldu her zaman buda ondan mi bu kadar erken oldu acaba

    • Bence daha çok mekan ve durum değişikliğinden dolayı olmuştur. Bol bol sevgi gösterin ve normal rutinlerini devam ettirmeye çalışın. Kusura bakmayın geç gördüm bu mesajı:(

  5. slm benim oglum 29 aylik ve cok agrasif cabuk sinirleniyo bi de arkadaso pek yok surekli hayali arkadaslari varmis gibi davraniyo bu durum beni endiselendiriyo lutfen yardimci olur musunuz?

  6. Merhabalar.Çok faydalı bir yazı olmuş.Çok teşekkür ederim.Bneim kızım da 23 aylık ve 10 gündür memeden kestiğimden beri bu şekilde davranmaya başladı.Geçeceği günü sabırsızlıkla bekliyoruz.Bir de okullar başlıyor ve ben bu yıl ücretsiz iznimin bitmesiyle işime geri döneceğim.Daha kötü olacağından endişeleniyorum.
    sevgiler..

  7. bu yazı çok güzelde benm kuzum daha 13 aylık ve istediği bişey olmayınca kendini yere attıp ağlıyo bu durumd ne yapmalıyım yardımcı olrsanız çok sevinecem

  8. Yazılarınızı keyıfle takıp edıyorum . benımde 22 aylık bır kızım var . 2 yas sendromu gerçekten var . Kendını yerlere atmalar cıglıklar herkezın basına gelmıstır mutlaka . Kendılerını keşfetmeye anlamaya başlayınca ıstedıklerı olmayınca bu durumlar olağan hale geliyor anneler ve benım ıcın :) benım sorum olacaktı sıze bu arada. kızım 22 aylık her yıyecegı yıyıyor fakat halen memeden ayrılmadı . gun ıcınde vermemeye çalışıyorum ağlıyor kendını yerlere atıyor uzuluyorum dayanamayıp verıyorum . ayırmak ıstıyorum fakat emmeden gece uyumuyor ne yapmam gerekiyor yardım edermısınız ?

  9. Merhabalar yaziniz cok aydınlatıcı benim size fikriniz olabilecegini düşündüğüm baska bi sorum var. Cocugum 15 aylik ve reklamlar ciktiginda bi sessizlik sadece izlio. Bende otizm olabilir mi die cokkk korkuyorum. Lutfen cevaplarsaniz cok sevinirim. 2 gundur evde tv acmiyorum…

  10. merhaba ece hanım yazılarınızı dikkatle takip ediyoruz bilgileriniz için şimdiden teşekkürler sorum şu benim oğlum 22 aylık bu aralar bizi çıldırtma noktasına ramak kaldı diyebilirim sinirlendiğinde istediği olmadığında kafasını yerlere duvarlara vuruyor çığlık atarak ağlıyor ve bize de vuruyor kafasını gecen mermer merdivenlere vurdu ve şişirdi kucaklayıp engellemeye çalıştığımda sakinleştirmeye çalıştığımda hiçbir değişiklik olmuyor uzun bir süre ağlıyor emziğini ağzına alıp eşarbımı elleyince biraz sakinleşip susuyor geçen rahatsızlandığında(üşütmüştü)doktor novosef iğne verdi iğnelerden kaynaklı sinir yapmış olabilir bazı antibiyotiler çocuklarda agresiflik yapıyor dedi doktorum soruyu sorduğumda ilaçtan kaynaklı mıdır yoksa 2 yaş sendromu mu yoksa ben çalıştıgım için bunu bana tepki olarak mı yapıyor çok merak ediyorum (bu arada oğlum bana aşık bbasından bile kıskanır) teşekkür ederim bilgileriniz için…

  11. merhaba, oğlunuz melek bebekmiş benimde melek bebeğim var hiç ağlamaz gece uyanmaz uyumlu bol yiyen hep mutlu kolay bebekler her anneninde rüyası şuan 3 oldu hiç tepinme olmadı bugüne dek hep laf dinler kendi oynar hep yaşıtlarından ileri gitti gelişimi çok erken konuştu ben konuşmasının çok net olmasına bağlıyorum hep kriz geçirmemesini yalnız biz avmye girmiyoruz avmlerin statik elektrik yükü kalabalık ve havasız olması sebebiyle çocuklara iyi gelmediğini düşünüyorum ipad ve tv yok hayatımızda bu da aşırı uyaran çocukları negatif etkileyen
    hassas bir annede diilim çocuğum havaalanında bile emekledi zamanında pis demedim birde çıplakayak dolaşır toprakta bu da belki elektriğini atmasında yardımcı, engellemiyoruz istediği herşeyi yapabiliyor belirli sınırlar dahilinde, ben çalışmıyorum eşimle birlikte çocukla ilgiliyiz bunlar hep etken olabilir
    apartmanda kapalı alanada hiç toprağa basmadan tv ile büyüse avmlere gitse belkide sendrom olayımız olurdu bilmiyorum

  12. benimde dört çocuğum var 13.9.30aylik ikizlerim var diğer çocukların derslerine yardımcı olamıyorum ikizler cok yaramaz yalnız bakıyorum ikizleri kreşe vericeğim acaba erken mi

  13. Merhabalar benimde 18aylık bir kızım var ve şuan çok huysuz zaten doğduğundan beri uyku problemi yaşadık zor bir çocuktu ama şuan daha zor herşeye ağlıyooyuncaklarına vuruyo kızınca bazen bana bile vuruyor üstelik ben hiç vurmadığım halde ve sürekli mama diye ağlıyo yemek veriyorum yiyor 5 dk sonra yine ağlıyo meyve veriyorum istemiyor salatalık fln veriyorum istemiyor bademkuru üzüm aldım arada yiyor ama bikaçgündür yüzüne bakmıyor yani yatana kadar mama diye ağlıyone veyim nasıl davranıyım şaşırdım üstelik kızımlaçok oynayan ilgilenen bir anneyimde ama şuan çaresizim ve bazen bağrıyorum sonra kendime kızıyorum ve gidio kızımı seviyorum neolur yardım edin

    • yazıda anlatııklarımı uygulayın bazen 18 aylıktan itibaren giriyorlar şu anda konuşp kendini ifade edemiyor o nedenle hırçın. Devamlı beslemeye de çalışmayın. Her zaman aynı saatte ana yemeğini ve ara öünlerini yesin. Devamlı peşinde yiyecekle gezmeyin. Düzen ve rutinle bu işi çözersiniz. kolay gelsin Ece

  14. merhaba ece hanim benim oglum 28 aylik ve cok uslu zararsiz aktif uysal bir cocuktu ama suanda beni dinlemiyor herseyi firlatiyor skiliyor oyun oynamiyor yaramazlik yapmazdi simdi surekli yapiyor tuvalet egitmine baslamadik yapica soyluyor . dahaca renkleri ogrenmedi normalmi sizce:(

  15. Ece hn uzun zamandır sizi takip ediyorum yazılarınızı okuyorum ama ilk kez yazıyorum..yazma bedenim ise; şubatın 4 ünde 3 yaşını dılduracak küçğk prensesimle ilgili. Ece hn eşimle boşanıyorum ve kızım sanırım çok etkilendi bu durumdan neyi nasıl yazacağımı inanın bilmiyorum. Şuanda saat 1:28 ve yavrum baba diye sayıklıyor:((( bu durumda neler yapabilirim önerilerinize ihtiyacım var ne olur lütfen yardımcı olun. Birde 8 yaşında kızım var ona anlayabileceği kadar anlatmaya çalıştım bir anormallik şimdilik gözlemlemiyorum ama küçüğüm benim içimi parçalıyor işe başkamıştım bıraktım onun için hep birlikteyiz hafta sonları babadınıda görüyor:((( ece hn cvp bekliyorum.. Şimdiden tşk ederim.

    • Herşey ikinizin elinde. çocuklarınız hiçbir zaman kavga ettiğinizi birbirinizi kötülediğinizi görmemeli. Eski eşinle sen anlaşıp bir yol belirlerseniz ve çocuğunuza boşanmamız senin suçun değil bz hala bir aileyiz birbirimizi seviyoruz ama artık anne ile baba aynı evde yaşamayacak ama bz her zaman senn alen olacağız ve sen seveceğiz mesajı verirsenz sorun olmaz.Ama sz stresl gibisiniz önce siz huzurlu ve mutlu olmalısınız ki bu çocuklarınıza yansısın. Buna özellikle önem verin bence başaracaksınız. Çok zor biliyorum çünkü ben de annesi ababsı 5 yaşındayken boşanmış bir insanım ama arkamda güçlü br anne modeli olduğu için etkilenmedm.

  16. selam ece hanım benim iki yasında bi oğlum var daha yeni girdi. cok aşırı hareketli her dediğini ağlayarak yaptırıyo.ilk doğduğundan beri bni hiç emmedi.hep biberonla buyudu şimdide devam ediyoruz. son iki aydır biberona aşık oldu resmen. boşta olsa doluda olsa onu içicek eğer vermezsek ortalığı yıkıyo.dediğiniz gib ağlamasına aldırıs etmedim bi zaman.vermedim biberonu guzelce anlattım dikkatini baska yone cekmeye calıstım ama bana mısın demedi.bu durumda ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum.beni bilgilendirin lütfen ne yapmam gerekiyor.şimdiden bilgilerinize paylaşımlarınıza teşekkr ederim..

  17. Yazıda bahsedilenler ve söylenenler gerçekten çok doğru. Benim de 1 kızım var Nisan ayında 3 yaşını dolduracak Allah’ın izniyle.Kızımın öyle aşırı huysuzluğu olmadı ama tabi hem kız oluşu hem de anneannenin de olduğu bir evde büyüyen bir çocuk olduğu için biraz tripli biraz sinirli bir yapısı var.Genlerinde de biraz hırçınlık olduğu için bazen öfkesine hakim olamayabiliyor :) Ama ben ilk doğduğu günden beri hep konuştum onunla anlamasa da hep sevgiyle sakin sakin konuşuyordum .Kızım yürümeyi konuşmadan sonra öğrendi yani 1 yaşında konuşabiliyordu .Biz biraz panik olduğumuz için küçücükken yürür düşer diye sanırım engelledik çocuğumu o yüzden 1,5 yaş gibi anca yürüdü.Erken konuşmaya başladığı için sanırım işimiz daha kolay oldu her yönden.Bezimizi 1 haftada bıraktık ve Maşallah gece yatağını ıslatması da olmadı diyebilirim.Sütten kesmeyi de 1 gecede hallettik ama tabi öncesinde hep alıştırmalarım oldu 6 aylıkken büyük tuvaletini yapmaya hazırlandığını anlar hemen klozete kucağımda otutturup yaptırırdım , memeden kesmeyi düşündüğüm zamandan 2 ay önce sadece” aydede çıkınca içelim artık ” diyerek azaltmaya başladık ve keseceğimiz gün ”başka bebeklerin süte ihtiyacı var biz sütü Allah’a gönderelim o da başka annelerin memesine koysun ” dedim ve kızım” tamam anne bebeciklere gitsin ” dedi ve o an yolladık sütleri sonra bir-iki sıktı ucunu baktı ki yok ”gitmiiiş kardeşlerim bana teşekkür edecek dimi anne ”dedi öylelikle süt olayımız da bitti.Huyları konusunda da ona hiç bir zaman sadece ”HAYIR” demedim hep ”kızım bunu dediğin gibi yaparsak ya da alırsak … sonucu böyle olabilir ” diye hep sebepli uzuuun uzuun cümleler kurarak açıklayıcı bir şekilde anlattım.(Bunun tek kötü yönü artık hep öyle anlatım bekliyor )Hala aynı şekilde sıkılmadan sabırla her sorduğuna gayet açıklayıcı doğru bir anlatımla yanıt veriyorum ve kızım şu an maşallah büyük insan gibi bilmediği yok zeka zehir gibi .Bir de yazıda şu dikkatimi çekti eğer kızıma bir yere gideceksek ya da birisi gelecekse öncesinde ona konu ile ilgili bilgi verirsem o gezi ya da misafirlik çok daha güzel oluyor ama süpriz bişeyse o zaman biraz afallama durumu olabiliyor.Yani her durumdan onu haberdar ediyorum.Yani benim demek istediğim çocuklarımıza gerçekten sabırla sevgiyle yaklaşalım.Onlar anlamıyor diye düşünmeyelim her şeyi çok güzel bir şekilde işliyorlar hafızalarına.Biz ”çocuklar almaz , görmez , bakmaz , duymaz ” denilen bir nesildik .Ama kızım her şeyi görüyor, biliyor , duyuyor , anlıyor….

  18. Tutarlı davranmak da çok önemli bu dönemde. Özellikle eşinizle aynı tepkileri vermeniz gerekiyor. Biriniz yapma derken, diğeri çocuğunuzu cesaretlendiriyorsa, işin içinden çıkmanız çok daha zor maalesef. Bir de “hayır” demeyi öğrenmek lazım. Bazen çocuğumuzun ağlamasına dayanamayacak gibi olsak bile eğer “hayır” dediysek mutlaka bunu uygulamamız gerekli.
    Benim kızım şu anda 33 aylık oldu ve maaşallah diyeceğim! hafif atlatıyoruz bu dönemi. Hepimizin çok sabırlı ve tutaralı olmamız gerekiyor! Bunlar da benim tecrübelerim, paylaşmak istedim.
    Bir de bir psikoloğa danışmıştım ben henüz 2 yaşına girmeden önce “Çocuğunuza Sınır Koymak” isimli bir kitabı tavsiye etmişti Doktor, doğrusu benim çok işime yaradı bu kitap. Tavsiye ederim.

  19. Ece hanım,öncelikle tecrübelerinizi biz annelerle paylaştığınız için kendi adıma çok teşekkür ederim.28 aylık bir oğlum var ve bizim de sıkıntımız yemeklerini hala blenderdan geçmiş püre kıvamında yiyiyor olması.bazen masada yediğimiz yiyeceklerden istiyor ve ben de hala katı yiyecekleri (blenderdan geçmeyen)çiğneme ve yutma alışkanlığı olmadığı için küçük miktarda veriyorum.Dr.u ısrarla kussa da katı ver kussun ,bir daha ver bir daha kussun ve sonunda aç kalıp yer dedi denedik olmadı.Bu konu beni çok üzüyor,acaba bu konuda ne yapmamı önerirsiniz.Çok teşekkür ederim.

Yorum ekle


Bu sitede yayınlananlar sadece Ece Kumkale'nin kişisel düşünceleridir. Kesinlikle doktorunuzun tavsiyelerinin yerini tutamaz, teşhis ve tedavi niteliği taşımaz. Lütfen önce doktorunuzu dinleyin. Tavsiyelerimi uyguladığınızda olacaklardan sorumluluk kabul etmiyorum. Bu sitede yayınlanan bütün yazılar ve resimler Ece Kumkale'ye aittir. Paylaşımlar kaynak göstermeden alınıp kullanılamaz veya yayınlanamaz. Kaynak göstermeden bu siteden yazı ve resim alanlar hakkında yasal işlem yapılacaktır.

© 2013 - Hassas Anne